Türk Dili Diksiyon Türk Dili “Konuş ki kim olduğunu söyleyeyim.”(Sokrat ) “İNSANDA DİLİNCE DEĞİŞİR KADER, YA YURDA BAŞ OLUR, YA BAŞI GİDER.” (Kutadgu Bilig) KONUŞMA KUSURLARI A.FİZİKSEL KUSURLAR: 1.BOĞUMLANMA: Seslerin tam olarak çıkartılamamasıdır. Dil- dudak ve çene tembelliklerinden dolayı gerçekleşir. • Atlama: Gassay, kensi, kak, bişe, kaşlaşma,nassın. • Yuvarlama: Gaste, filcan, şemşiye. • Yerel ağız: Bomba, , aşık, alıveycen,eellibeş. • Islıklama, gılama, pelteklik : kısım, biv, Sansal BüyükA. • Hızlılık, tutukluk: Hızlı ve kesik konuşmalar. • Yavaşlık: Hatemi kardeşler. • Söyleyiş hataları: hakem, rakım, yarın, çam eğrisi,payton,eşortman,satlık,miyane… 2. VURGU: Seni kara saplı bir bıçak gibi sineme sapladılar. 3. TONLAMA: Geldim –gördüm-yendim.(Orta pes tonlar güven verici ve etkileyicidir.) 4. ULAMA: Yazdıkların- olmasa 5. DURAK: Ağlasam/ sesimi duyar mısınız mısralarımda// 6. EZGİ: Karadutum çatalkaram çingenem/ SESSİZ DÜŞMESİ • “y” sesi, Bazı hallerde öndamaksı g ye benzer biçimde gevşer ve kendisinden önceki sesliyi uzatıp kaybolur: öyle>öle, böyle>böle, söylemek>sölemek. • İki sesli arasında da y nin eriyip bir büzülme uzunluğu bıraktığı olur: büyük>bük, iyi>i,küçüğüyle>küçüle, yazmayayım>yazmim. • “h” sesi, Sızmalı bir gırtlaksı olan h türlü durumlarda erir ve düşer: daha>da, pahalı>palı, tuhaf>tuaf, muhallebi>maallebi. • Birleşim ve öbekleşme durumunda ikinci kelime başındaki h düşer, veya eriyip bir büzülme uzunluğu bırakır: hastahane>hastane, postahane>postane. SESSİZ DÜŞMESİ • Sonsesteki çift sesdeşlerden sonuncusu söyleyişte düşebilir: çift>çif, dost>dos, rast>ras, abdest>aptes. • “r” sesi, kelime sonlarındaki r sesleri fazla titremeden çıkarlar. Bu durum r sesinin söylenmemesi gibi bir durumu düşündürmektedir. R ile biten bir kelimeden sonra sesliyle başlayan bir kelime varsa r muhakak söylenmelidir: bir ev, • Kelime ortasındaki r ler de tam olarak seslendirilmelidir: yaparlar, giderler, tutuyorlardı. • Bura,şura,ora,nere zarflarının son ünlüleri da,de,dan,den ile birleşince düşerler:burada